Patron

Wiktor Stachowiak (1889–1964)

Urodził się w 1889 r. w Marten (obecnie dzielnica Dortmundu) w Westfalii. Na początku XX w. jego rodzina powróciła do Wielkopolski do Poznania. Maturę zdał w Berlinie, studiował w Berlinie i Lozannie. W 1913 r. należał do Związku Strzeleckiego w Krakowie. Od roku 1914 służył w Legionach Polskich. W latach 1916–1919 mieszkał w Zurychu, gdzie uruchomił produkcję papierosów. Do kraju wrócił w 1920 r., początkowo zamieszkał w Łodzi, od roku 1922 w Poznaniu. W latach 1924–1925 był wydawcą programowo opozycyjnej w stosunku do Narodowej Demokracji gazety „Głos Poznański”. Od połowy lat 20. wędrował po wielkopolskich dworach i pałacach, pracując jako konserwator tkanin. Od 1928 r. był członkiem poznańskiego oddziału Związku Legionistów Polskich, w roku 1932 otrzymał Krzyż Legionowy. W latach II wojny światowej wysiedlony do Krakowa, gdzie pracował m.in. jako urzędnik.

Od marca 1945 r. mieszkał w Trzciance. Do końca 1948 r. pracował w Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym, potem przez rok jako pomocnik w sklepie, następnie w biurze ewidencji ludności, najpierw w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej a następnie Komendzie Powiatowej Milicji Obywatelskiej. Od 1960 r. kustosz Muzeum Regionalnego w Trzciance. W 1958 r. odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Od początku pobytu w Trzciance każdą wolną chwilę przeznaczał na zbieranie dokumentów i wiadomości o polskiej przeszłości Trzcianki, najpierw wśród ludności autochtonicznej, potem w archiwach i bibliotekach, także za granicą. Gromadził przedmioty dokumentujące dzieje miasta i regionu, częściowo scalając rozproszone zbiory przedwojennego muzeum. Swoją kolekcję podarował utworzonemu w 1958 r. Muzeum Regionalnemu w Trzciance. Popularyzator wiedzy o regionie. Autor kilkudziesięciu niepublikowanych opracowań i przyczynków do dziejów Trzcianki i regionu. Od 1963 r. członek poznańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Archeologicznego. W 1964 r. w uznaniu jego zasług jako rzeczywistego twórcy Muzeum Regionalnego w Trzciance nadano tej instytucji imię Wiktora Stachowiaka.