Zbiory w dziale etnograficznym zaczęto gromadzić w latach siedemdziesiątych. Początkowo gromadzono w nim prawie wyłącznie narzędzia do pracy w lesie i wykorzystywane w rzemiosłach związanych z obróbką drewna, głównie stolarstwie. Są wśród nich numeratory, kostury, kubki żywiczarskie, korowarki, klupy, motyki, siewniki oraz strugi, świdry, dłuta, piły itd. Później zakres gromadzenia poszerzono o narzędzia związane z pielęgnacją i uprawą lnu, jeszcze później o przedmioty gospodarstwa domowego – związane z pracą na roli, sposobem życia, obyczajami i obrządkami osadników przybyłych na ziemię trzcianecką po drugiej wojnie światowej: zza Noteci, z centralnej Polski, z Kresów, z Podkarpacia. Wśród nich są maglownice, kijanki, stępy, foremki do masła, przęślice, kołowrotki, cepy, sierpy, naczynia, przedmioty kultu i wiele innych. Wybrane eksponaty tego działu są pokazywane na wystawie stałej Jedna ziemia – wiele opowieści.